Foto ZA 4

The King´s Children´s Home in Glen Eden, Zuid-Afrika


Op een half uur afstand van de Zuid-Afrikaanse kustplaats East London, ligt in het Zuid-Afrikaanse landschap een kleine gemeenschap genaamd Glen Eden. Glen Eden bestaat uit een aantal huizen op ruime afstand van elkaar gelegen, één accommodatie voor de sporadische toeristen en vooral veel natuur.

In één van de huizen wonen Tracy en John King. In 2008 werd er voor hun huis een baby achtergelaten. Toen de politie hen vroeg of deze baby bij hun kon blijven, hebben zij de beslissing gemaakt om, naast hun andere werkzaamheden, hun huis uit te breiden tot een kindertehuis. John werkt als pastoor in een kerk in East London en geeft daarnaast ook nog maatschappijleer op een school in East London. Tracy is medeoprichter van een school voor kinderen uit de sloppenwijken en is verantwoordelijk voor diverse sociale projecten. Samen hebben ze drie volwassen kinderen, die regelmatig thuis langskomen om te helpen.

Het kindertehuis bestaat uit het huis waar Tracy, haar man en haar inmiddels vijf geadopteerde kinderen wonen en een grote tuin waar diverse containers en speeltoestellen staan. De ontvangstruimte van hun eigen grote, maar simpele huis wordt gebruikt als opslagplaats voor alle kleding en spullen die Tracy verzamelt en waarmee zij vervolgens pakketten voor de mensen in de sloppenwijken maakt. In ieder geval één keer per week gaat zij naar de sloppenwijken om deze pakketten uit te delen. Dezelfde ruimte wordt ook gebruikt door vrijwilligers die met de kinderen met een handicap werken. Er is meestal een aantal kinderen met een handicap en zij hebben allemaal extra begeleiding nodig (in de vorm van educatie maar vooral ook in materiele vorm zoals een rolstoel etc). Achter het huis van Tracy en John staat een kleiner huis dat wordt gebruikt als een grote slaapplaats voor de kinderen en ruimte biedt voor de baby’s als het slecht weer is. Dit huis is verbonden aan een grote, goed opgeknapte container en daar slapen ongeveer tien andere kinderen. Helemaal achteraan staan dan nog vier andere opgeknapte containers, twee daarvan zijn slaapruimtes en de andere twee zijn de keuken/wasplaats en het andere functioneert als schooltje. De vijf containers en twee huizen staan op een groter stuk land en gelukkig is er veel ruimte voor de kinderen om te spelen. Er zijn wat speeltoestellen, een grote trampoline en overal lopen konijntjes rond. Het leven vindt ook vooral buiten plaats want er is binnen geen plek om te spelen.

In principe biedt het kindertehuis plek aan 50 kinderen, maar sinds de covid pandemie, zijn deze aantallen verder gestegen. Meer kinderen werden naar Tracy en John gebracht doordat meer ouders financieel en emotioneel niet meer in staat waren te zorgen voor hun kinderen. Ook speelde alcohol en/of drugsverslaving bij veel van deze ouders een rol. De meeste kinderen die bij Tracy en John zijn ondergebracht zijn getraumatiseerd. Mishandeling en prostitutie zijn daarbij de meest genoemde oorzaken. In het kindertehuis wordt hen zoveel mogelijk zorg en aandacht geboden. Ook al zijn de voorzieningen basaal en is er weinig personeel, de kinderen hebben elkaar en krijgen liefdevolle begeleiding van Tracy en haar team.

Normaal gesproken als een kind de leeftijd van 9 jaar bereikt, zien sociale werkers, aangesteld door de provincie, erop toe dat deze kinderen ergens anders worden geplaatst. Deze kinderen worden dan namelijk gezien als ´te oud´ voor adoptie. Dit steeds terugkerende ritueel is voor Tracy en John telkens weer hartverscheurend aangezien de kinderen meestal niet op een betere plek terecht komen. De ontvangende families bestaan meestal uit eenoudergezinnen met financiële belangen. Af en toe wordt er wel een kind uit het kindertehuis via de officiële procedure geadopteerd, maar helaas gebeurt dit veel te weinig, omdat dit in Zuid-Afrika niet gemakkelijk is. Wanneer het wel lukt, gaan de meeste kinderen naar het buitenland (veelal Amerika) maar dit zijn vaak lange procedures die veel tijd en energie kosten. Ook voor het kind is dit meestal zenuwslopend.

Het kindertehuis leeft voornamelijk van donaties en heeft het financieel niet makkelijk. Een klein groepje oudere kinderen wordt elke dag door een personeelslid met een busje naar verschillende scholen in East London gebracht en opgehaald. Voor deze kinderen moet schoolgeld, uniformen en boeken worden betaald. De andere kinderen worden thuis in de daarvoor ingerichte container geschoold en hiervoor is een lerares aangesteld. Naast de lerares, zijn er ongeveer een stuk of acht verzorgers in dienst die ook nachtdienst hebben. Voor de pandemie kwamen er regelmatig vrijwilligers langs om met de kinderen te spelen of om extra tijd aan de gehandicapte kinderen te besteden. Sinds de pandemie is dit verminderd en ook is Tracy voorzichtig aangezien het kindertehuis zich geen extra medische kosten kan veroorloven. Tracy en John blijven hoopvol en positief en hoewel ze regelmatig te maken hebben met tegenslagen, geven ze niet op en blijven ze altijd dankbaar. Elke vrijwilliger die langskomt en ook maar een uurtje aan tijd doneert, wordt enorm gewaardeerd, ´every little bit helps´.

Doneren 
Doneren kan via deze link. Theater De Vest zorgt dat de donaties rechtstreeks zonder veel kosten bij Tracy en John terecht komen.

Cookies

We helpen je online graag zo goed mogelijk en gebruiken daarvoor cookies. Stel ze hier in.

[2]
[1]